Floransa Katedrali hakkında 14 az bilinen bilgiler

1293 yılında tasarlanan Duomo'nun kubbe de dahil olmak üzere büyük planının tamamlanması 140 yıldan fazla sürmüştür. Başlangıçta kubbe için gerekli teknolojiden yoksun olan inşaat 1420'de başlamış ve 1436'da olağanüstü bir şekilde tamamlanmadan önce kubbenin çatısı yıllarca açıkta kalmıştır.

Şehir çapında 1401 yılında düzenlenen bir yarışmanın ardından hazırlanan Vaftizhane'deki Cennet Kapısı, Lorenzo Ghiberti’den Cennet Kapısı olarak muzaffer bir şekilde tasarlanmıştır. Jürinin Ghiberti'nin klasik tarzını Fillippo Brunelleschi'nin hümanist tasvirine tercih etmesi, Michelangelo'nun daha sonra "cennetin kapıları" gibi göründüklerini söylemesine yol açtı.

Mimarlık eğitimi almamış olmasına rağmen yetenekli bir kuyumcu olan Fillipo Brunelleschi, kuyumculuğa özgü estetik ve pratiklik sanatından yararlanmıştır. Bu eşsiz perspektif ona inşaatta devrim yaratma, beklentilere meydan okuma ve Duomo'nun kubbesi olan zamansız başyapıt yaratma gücü verdi.

Gotik stillerden ve Roma Panteonu'nun planlarından memnun olmayan Floransalılar, antik Roma yeniliklerine hayranlık duydular. Yaygın uçan payandaları beğenmeyerek Roma yapı tekniklerini aramışlardır. Vaftizhane kapısı yarışmasını kaybettikten sonra Brunelleschi Roma yapılarını inceledi ve nihayetinde döndüğünde Floransa'nın siluetini yeniden şekillendirdi.

Floransa'nın bir kubbe çözümüne duyduğu büyük ihtiyaç üzerine Brunelleschi, planlarını açıklamadan halka açık bir yarışmayı kazandı. Jüriyi ikna etmek için, akıllıca bir şekilde onlara bir yumurtayı dik tutmaları için meydan okudu. Başarısız olduktan sonra, yumurtanın altını kırarak ayakta durmasını sağladı ve paylaşılan bilginin kubbeyi inşa edebileceğini iddia etti. Bu zekice hamle onun zaferini garantiledi ve Nisan 1420'de, atadığı iki tasarımcıyla projeye başladı.

Santa Maria del Fiore, yani Duomo, Roma'daki Aziz Petrus ve Londra'daki Aziz Paul Katedrali'nden sonra dünyanın en büyüğü olan üçüncü katedralidir. 15. yüzyılda tamamlandığında, 153 metre uzunluğunda, 90 metre genişliğinde ve zeminden kubbe tabanına kadar 90 metre yüksekliğe ulaşarak Avrupa'nın en büyük Katedrali unvanını almıştır.

Brunelleschi, ustaca duvar örme teknikleriyle inşaatta devrim yaratmış ve ahşap çerçeve ihtiyacını ortadan kaldırarak bağımsız, kavisli bir tuğla yapının oluşturulmasını sağlamıştır. Yaratıcı aletleri arasında, insan gücüyle çalışan sistemlerin sınırlarını aşarak ağır nesneleri kaldırmak için bir daire içinde öküzleri kullanan ve Ters Dişli olarak bilinen çığır açan üç dişli bir tekerlek sistemi de vardı.

Şüpheciliğe rağmen Brunelleschi, Duomo'nun kubbesi için çığır açan bir yöntemle hayrete düşürdü. Tuğla yerleştirmeye rehberlik etmesi için halatlar kullanarak, yerçekimine meydan okuyan ters kemerler yaptı. Bir eleştirmenin çiziminde keşfedilen, çiçek şeklinde bir tabana sahip bu dahiyane tasarım zamana meydan okumuştur. Şiirsel bir şekilde, katedralin adı olan "Çiçeğin Aziz Meryem'i" tesadüfi olsa da Brunelleschi'nin mimari dehasının mirasına katkıda bulunmaktadır.

Brunelleschi normlara meydan okuyarak kubbeyi sadece on altı yılda (1420-1436) tamamladı. Mimarların eserlerinin tamamlanışına nadiren tanık oldukları bir dönemde, bu başarı çağdaşlarını hayrete düşürdü. Brunelleschi'nin hızlı başarısı çığır açan bir başarıya işaret ediyor, vizyoner dehasını sergiliyor ve mimarlık tarihinde silinmez bir iz bırakıyordu.

İlk olarak 1294 yılında Arnolfo di Cambio tarafından tasarlanan Duomo'nun cephesi çalkantılı bir evrim geçirmiştir. Taslaklardan yolsuzluk skandallarına, cepheler 1887 yılına kadar eksik kaldı. Emilio de Fabris, Toskana ve İtalya'dan çeşitli mermerler kullanarak neo-Gotik tasarıma son şeklini vermiş ve bugün görülen büyüleyici dış cepheyi oluşturmuştur.