De kronieken van de evolutie van Boboli Gardens onderscheiden het van de status van de zoveelste Europese tuin. Wandel over paden waar koningen flaneerden, bewonder fonteinen vol kunst en ervaar de vredige sfeer. Perfecte mix van geschiedenis, kunst en natuur. Bekijk het boeiende verhaal hier nog eens - je bezoek wordt geweldig!
De Boboli-tuinen werden in 1549 aangelegd door Niccolò Pericoli, bekend als Tribolo, voor hertogin Eleonora van Toledo. De tuinen werden ontworpen om geometrisch te worden gerangschikt met een symmetrische, regelmatige plaatsing van bomen en bloemperken. De aanplant van hagen en bomen, zeldzame en wilde planten en de bouw van de fonteinen begon meteen.
Een van de eerste belangrijke bouwwerken was de Grot van de Madama, gerealiseerd tussen 1553 en 1555 om een natuurlijke omgeving na te bootsen die bevolkt werd door mysterieuze stenen wezens en dieren.
Tussen 1583 en 1593 bouwde Bernardo Buontalenti een grote grot die bekend staat als de Buontalenti Grot en die in de plaats kwam van een kwekerij die door Vasari was ontworpen. Deze spectaculaire grot is gebouwd met kalkstenen betonnen stalactieten, schelpen en terracotta reliëfs, waarbij het water langs de wanden voor levendigheid en kleur zorgt.
Tijdens het bewind van de groothertogen Cosimo II en Ferdinando II de' Medici werden de tuinen uitgebreid naar het zuiden, parallel aan het paleis binnen de stadsmuren, met dank aan Giulio en Alfonso Parigi. Aan het einde van de brede centrale laan die bekend staat als de Viottolone, maakte Alfonso Parigi een groot ellipsvormig bassin met een centraal eilandje versierd met beelden van fantastische en mythologische figuren. In het hart van het eiland staat het monumentale beeld "De Oceaan" van Giambologna.
In 1631 bouwde Giulio Parigi het Amfitheater om van tuinarchitectuur naar metselarchitectuur. Hierbij werd de Egyptische obelisk geïnstalleerd, die oorspronkelijk uit Luxor kwam maar later werd verworven uit de Romeinse collecties van de Medici, samen met het bassin uit de Thermen van Caracalla in Rome.
In de tweede helft van de 18e eeuw startte Groothertog van Toscane Peter Leopold een reeks belangrijke projecten. Architecten als Gaspare Maria Paoletti, Giuseppe Cacialli, Pasquale Poccianti en Zanobi del Rosso kregen de opdracht voor deze projecten. Vooral Zanobi del Rosso kreeg van Peter Leopold de opdracht om twee essentiële bouwwerken te bouwen: het Kaffeehaus en het Lemon House, cruciaal voor het voltooien van de lay-out van de Tuinen.
In de 19e eeuw werden de Boboli-tuinen eigendom van de Habsburgse familie, die Toscane door een huwelijk had verworven. In deze periode werden de tuinen opengesteld voor het publiek en werden ze een populaire bestemming voor zowel toeristen als de plaatselijke bevolking.
In de 20e eeuw ondergingen de Boboli-tuinen een reeks restauraties en renovaties om het historische karakter en de schoonheid van de tuinen te behouden. Vandaag de dag zijn de tuinen een geliefd cultureel monument en een bewijs van de rijke geschiedenis en het artistieke erfgoed van Florence.
De Boboli-tuinen in Florence, Italië, blijven een bewijs van de grootsheid en innovatie van het tuinontwerp uit de Renaissance. Hun invloed reikt veel verder dan Italië en is bepalend geweest voor de ontwikkeling van de tuin- en landschapsarchitectuur in heel Europa en daarbuiten.
Vandaag de dag dienen de Boboli-tuinen als inspiratiebron voor tuinontwerpers en -liefhebbers over de hele wereld, met hun symmetrische indeling, terrasvormige hellingen en zorgvuldig gebeeldhouwde groen. Ze hebben een onuitwisbare stempel gedrukt op opmerkelijke groene ruimten zoals de Tuinen van Versailles in Frankrijk, de Royal Botanic Gardens at Kew in Engeland en de Paleistuinen van Schönbrunn in Oostenrijk.
Bovendien dragen veel tuinen in Florence, zoals de Bardini-tuinen, Giardino delle Rose en Giardino dei Semplici, sporen van de invloed van Boboli, waarmee zijn status als hoeksteen van de tuinontwerpgeschiedenis verder wordt verstevigd.
De Boboli-tuinen werden opgericht in de 16e eeuw. De bouw begon rond 1550 en duurde meerdere eeuwen.
De Boboli-tuinen werden aangelegd als uitdrukking van macht, rijkdom en artistieke gevoeligheid door de Medici-familie, die een grootse buitenruimte wenste als aanvulling op hun prachtige Pitti-paleis. In eerste instantie ontworpen als privétuin voor de Medici heersers, werden de tuinen later een symbool van de Renaissance landschapsarchitectuur en een openbare ruimte voor ontspanning en plezier.
De historische betekenis van de Boboli-tuinen ligt in hun associatie met de machtige Medici-familie, die de tuinen liet aanleggen als onderdeel van het Pitti Paleis complex. De tuinen, ontworpen om de rijkdom, macht en waardering van de Medici voor kunst en natuur te laten zien, werden een symbool van de Renaissance landschapsarchitectuur. Ze dienden ook als model voor latere Europese tuinen en beïnvloedden de ontwikkeling van het tuinontwerp op het hele continent. Vandaag de dag zijn de Boboli-tuinen een blijvende erfenis van de Renaissance en blijven ze bezoekers van over de hele wereld aantrekken.
Niccolò Pericoli (Tribolo) gaf de aanzet voor het ontwerp, terwijl Bernardo Buontalenti zijn touch toevoegde en zo het paradijs creëerde dat we vandaag de dag zien.
De Boboli-tuinen worden vooral geassocieerd met twee prominente dynastieën: de Medici-familie en de familie Habsburg-Lotharingen. De Medici-familie, een van de machtigste en invloedrijkste families in het Florence van de Renaissance, gaf in de 16e eeuw opdracht tot de eerste aanleg van de tuinen. Later, tijdens de heerschappij van de familie Habsburg-Lotharingen in de 18e eeuw, werden er aanzienlijke uitbreidingen en renovaties aan de tuinen uitgevoerd, waardoor hun grandeur en schoonheid nog verder werden verbeterd.
Boboli Gardens is niet zomaar een plek; het is een architectonisch meesterwerk dat de artistieke erfenis van Florence weerspiegelt en een harmonieuze brug slaat tussen natuur en design.
De bouw van de Boboli-tuinen duurde meer dan 400 jaar, waarbij de eerste fase begon in 1549 gevolgd door voortdurende uitbreidingen, renovaties en toevoegingen.
De Boboli-tuinen zijn direct verbonden met het Palazzo Pitti, omdat ze achter het paleis liggen. Ze werden oorspronkelijk ontworpen als de tuinen van het paleis en dienden als uitbreiding van de residentie, als recreatieruimte voor de Medici-familie en later voor andere heersende families die het paleis bewoonden.
De Egyptische obelisk in de Boboli-tuinen is een van de oudste monumenten in Toscane, oorspronkelijk afkomstig uit de stad Aswan en gebeeldhouwd tijdens het bewind van Ramesses II tussen 1297 v. Chr. en 1213 v. Chr. Het werd in de 1e eeuw na Christus naar Rome gebracht en later in 1788 overgebracht naar Florence, waar het in 1840 zijn huidige plek in de tuinen vond.
De citrusvruchten in de Boboli-tuinen staan symbool voor de passie van de Medici-familie voor citrusvruchten en hun kweek en kruising van verschillende soorten, waardoor de mode zich over heel Toscane verspreidde.
Het oudste onderdeel van de Boboli-tuinen is het amfitheater, dat dateert uit de 16e eeuw. De meest recente toevoeging is de moderne beeldentuin, aangelegd in de 20e eeuw.
Pitti Paleis & Boboli-tuinen Tickets met tijdregistratie
Rondleiding met gids door de Boboli-tuinen
5-daagse pas voor Florence: Galleria degli Uffizi, Palazzo Pitti en Boboli-tuinen
Rondleiding met gids door Palazzo Pitti, de Palatijnse Galerij en de Boboli-tuinen
