Kaplice Medyceuszów łączą w sobie styl renesansowy i barokowy. Podzielone na dwie części - Nową Zakrystię i Kaplicę Medyceuszów - honorują dziedzictwo dynastii Medyceuszy poprzez sztukę i architekturę. Obie przestrzenie odzwierciedlają bogactwo i wpływy rodziny, służąc jako wielkie mauzolea i punkty orientacyjne.

Nowa Zakrystia łączy w sobie elementy Klasyki i Renesansu. Jego sześcienny układ obejmuje kopułę, białe mury i szary kamień pietra serena. W grobowcach znajdują się rzeźby Michała Anioła -Dzień, Noc, Świt, Zmierzch- symbolizujące upływ czasu. Choć niedokończone, Giorgio Vasari później ukończył dzieło, zachowując jego dramatyczny kontrast i emocjonalną głębię.

Zbudowana przez Matteo Nigettiego barokowa kaplica olśniewa kolorowymi marmurami i kamieniami półszlachetnymi. Jego ośmiokątna konstrukcja, zwieńczona 59-metrową kopułą, mieści sześć wielkich sarkofagów władców Medyceuszy. Warsztat Opificio delle Pietre Dure wykonał skomplikowane inkrustacje, przekształcając przestrzeń w błyszczący hołd dla potęgi i kunsztu Medyceuszy.

Kaplice Medyceuszów wspólnie celebrują mecenat rodziny Medyceuszów i artystyczny geniusz Florencji. Innowacyjne projekty Michała Anioła i bogate materiały Kaplicy podkreślają renesansowo-barokowe przejścia. Pozostają one trwałymi symbolami bogactwa, oddania i mistrzostwa epoki w architekturze i sztukach dekoracyjnych.

Nowa Zakrystia, zaprojektowana przez Michała Anioła, to mauzoleum, które służy jako ostateczne miejsce spoczynku członków rodziny Medyceuszy. Znajdują się tam rzeźby Michała Anioła, w tym Świt, Zmierzch, Dzień i Noc , które zdobią grobowce Giuliano i Lorenzo de' Medici. Kaplica jest architektonicznie zgodna ze Starą Zakrystią Brunelleschiego, ale pozostaje niedokończona z powodu wyjazdu Michała Anioła z Florencji, pozostawiając szczątki Wawrzyńca i Giuliana bez okazałych grobowców.

To okazałe ośmiokątne mauzoleum słynie z bogatych wnętrz, ozdobionych marmurem, granitem, jaspisem i kamieniami półszlachetnymi. Znajdują się w nim sarkofagi sześciu wielkich książąt Medyceuszy i ich żon. Kopuła, zaprojektowana przez Buontalentiego, ma około 60 metrów wysokości i zawiera freski ilustrujące sceny z Biblii. Kaplica jest świadectwem bogactwa i wpływów rodziny Medyceuszów, a także przykładem architektury barokowej, stylu, który był mniej powszechny we Florencji w tym czasie.

Znajdująca się pod Kaplicami Medyceuszów Krypta Medyceuszów mieści grobowce kilku członków rodziny Medyceuszów, w tym niektórych wielkich książąt Toskanii i ich żon. Krypta jest częścią kompleksu obejmującego Nową Zakrystię i Kaplicę Książąt, służącą jako miejsce pochówku mniej znanych członków rodziny Medyceuszów. Krypta jest znana ze swojego uroczystego, prostego, ale efektownego projektu, kontrastującego ze wspaniałością górnych kaplic.

Krypta Lotara znajduje się za ołtarzem krypty, pod chórem bazyliki San Lorenzo we Florencji. Znajdują się w nim szczątki rodziny Lotaryngii, która zastąpiła Medyceuszy jako władców Toskanii. Krypta została niedawno ponownie otwarta dla publiczności po pracach renowacyjnych, oferując wgląd w historię dynastii Lotaryngii i ich powiązań z rodziną Medyceuszy.

Komnata Relikwii mieści wykwintne przedmioty sakralne, w tym skrzynie zawierające święte relikwie wykonane z cennego srebra i złota. Te relikwie są związane ze świętymi i męczennikami, odzwierciedlając oddanie rodziny Medyceuszy Kościołowi. Na uwagę zasługują relikwiarze poświęcone św. Janowi Chrzcicielowi i św. Kosmie, zdobione kolorowymi emaliami. W komnacie znajdują się również obrazy znanych artystów, takich jak Botticelli i Ghirlandaio.